Saha gözlemi yanında yüz yüze yapılan anket çalışması ile Roman grupların deprem sonrasında insani yardıma erişim, barınma hakkı, depremzedelere yönelik destekler ve bilgiye erişime dair sorularla Romanların yaşadıkları deneyim ve etkilerinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. İnsani Yardıma Erişim 6 Şubat sonrasında ortaya çıkan temel sorunlardan birinin koordinasyonsuzluk olduğu resmi olarak kabul edilen bir olgudur. Başta Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı (AFAD) olmak üzere ilgili bakanlıklar ve il valilikleri, ilk müdahale ve insani yardımlar (Gıda, giyecek, temiz su, battaniye, çadır vb.) için hızla yapılması gereken ihtiyaç tespitleri ve dağıtım organizasyonunu hayata geçirememiştir. Koordinasyonsuzluk yardımların ihtiyaç sahiplerine ulaşmasını da engellemiştir. İlk günlerde Türkiye’nin her yerinden sivil toplum örgütleri, yurttaş inisiyatifleri, ticari firmalar tarafından deprem bölgesindeki illere gönderilen yardımlar taşıyıcılar tarafından ilk görülen toplanma veya çadır alanında bırakılmıştır. İnsani yardımların koordinasyonsuz olarak dağıtıldığı ilk günlerde, sürekli olarak toplu barınma alanı içinde olmak kadınların insani yardıma daha erken ulaşmasındaki etkenlerden biridir. Genel olarak insani yardıma erişim bütün depremzedeler için problem olmuştur. Ancak deprem sürecinde medyaya yansıyan haberler, gözlem ziyaretinde dinlenilen vaka anlatıları Suriyeli sığınmacılar ve Roman toplulukların insani yardımların dağıtımında ayrımcılığa uğradıklarını göstermektedir. “Adana Bölgede yaklaşık olarak 50 Suriyeli Dom toplam 6 çadırda yaşamaktadır Araç trafiğinin aktif olduğu ana cadde kenarında branda, kilim vb. malzemeden derme çatma yapılmış çadırların bulunduğu alanda soğuk havaya rağmen ayakkabısız, yazlık kıyafetler giymiş çocuklar bulunmaktadır.” [58] 58) Adana Yüreğir Yeşilbağlar Mahallesi Ziyareti Gözlem Heyeti 40