Bakımveren 1

Bakım Veren Görüşmeleri

Deprem sürecine dair anlatısı: Depremden önce yine Adıyaman-Kahta'da yaşıyordum. Deprem olunca kendi imkanımızla çadır kurdu, bir öyle yaşadık. İlk dönem çok korktuk tekrar girmek zor oldu bizim için.Kendi kendimize yetmeye çalıştık işte.

Çocukları depremden okula gidiyor muydu?: Dönemsel kesintilerle beraber devam ediyordu.

Çocuklarının okula devamı düzenine dair anlatısı: Çocuklar önceden de bi 2-3 yıl okula gidememişti. Çocuklar depremden önce mahalledeki okula gidiyorlardı, deprem sırasında epey gidemediler fakat depremden sonra tekrar mahalledeki okula gitmeye başladılar. Depremin ilk yılı çadırdayken çocuklar hiç okula gidemedi. Depremden sonra da baya gidemediler ama yeni yeni şimdi başladılar.

Çocuklarının eğitimine ilişkin yaşadığı öne çıkan sorunlara dair anlatısı: Çocukların kendilerine ilişkin ders çalışabilecekleri bir alanları yok. Bazen yerde ders çalışıyorlar.En çok okula aç gidiyorlar, en büyük sorunumuz o var. Ne çadırda iken verdiler ne şimdi verdiler yardım.

Depremden önce kamu kurumlarından maddi herhangi bir destek alıyor muydunuz?

Çocuklarının kitap, defter, kırtasiye, kıyafet(üniforma veya gündelik) gibi ihtiyaçları için herhangi bir destek aldınız mı?: Hayır

Çocuklar okulda ve gündelik beslenme ihtiyaçlarını karşılarken sorun yaşıyor musunuz?: İhtiyaçları karşılayamıyor

Çocukların kişisel ihtiyaçlarına dair ve bu ihtiyaçları karşılamayabilme durumuna dair anlatısı: En çok üst baş sorun oluyor. Bir ay 20 gün falan poşet, ellerini verip gönderiyordum okula ya da kitaplar ellerinde gönderiyordum. Kahvaltılıktık olsa çok güzel olurdu. Başka çocuklar beslenme götürüyor, bizim çocuklar götüremiyor; en çok o sorunları odur. Eve gelip ağlıyor da; diyorlar ki ''Millet böyle yapıyor. Anne millet böyle ağlıyor beslenmeye götürüyor, biz götüremiyoruz. ''

Çocuklarının okul kayıt veya nakil süreçlerinde herhangi bir zorluk yaşama deneyimi var mı?: Sorun yaşamış

Çocuklarının okul kayıt sürecine dair anlatısı: Depremden sonra da sorun çıkardılar. Adresim burada değildi başka yere taşımıştım ondan zorluk çıkardılar.Tanıdık sayesinde birini bulduk; müdür Kürt’tü yardımcı oldu. Adrese dayalı sistem yüzünden.Ben eskiden başka bir yerde oturuyordum kirada. Önce dediler okula kayıt alamayız. Okul eşyaları alamayınca laf ettiler.Kayıt sürecinde işte alamayız. Neden götürmemişsin şöyle böyle eşya alamadığımız zamanlar diyorlar da alın işte çantada defterdir. Onlar hiç destek çıkmadılar. Vallahi çok sıkıntı olur istemiyor artık okula gitsinler nefret ediyorlar işte okulun yardımı falan yok diyorum ya bize dışlıyor.

Çocuklarla hangi dilde iletişim kuruyor?

Çocuklarının anadillerinde eğitim almasının faydalı olduğunu düşünüyor mu?: Evet

Çocukların anadilde eğitim hakkına dair düşünceleri: Türkçe de zorlanıyorlar falan mesela Domca dersi olsaydı o zaman daha kolay olurdu; Her şeyi bilirledi ve anlardı.

Çocuklar okulda sorun yaşadığı zaman bu konuda destek alabildiği birileri var mı ve varsa bunlar kimlerdir?

Deprem sonrası süreçte Roman,Dom, Abdal çocukların eğitim hakkına erişimi için ne tür ihtiyaçlar olduğunu düşünüyorsuna dair anlatısı: Başka çocuklar beslenme götürüyor, bizim çocuklar götüremiyor. Dom çocukları çoğu mevsimlik işçiliğe gittiği için okula gidemiyor bu dönemde.

Çocuğunun ayrımcılık deneyimine dair anlatısı: Tabii kavga ediyorlar. Siz Çingenesiniz diyorlar; çocuklar okula gitmek istemiyor. Okulda geliyorlar ben gitmiyorum şöyle beni istemiyorlar. Allah'ım da öyle zorlarına gidiyor. Mesela öğretmenler Bununla ilgili bir şeyler ayrım ayrımcılığı yapıyorlar ama kimse dinlemiyorlar. Karaçi diyorlar, Çingene diyorlar bize hiçbir destekten sağlamıyorlar.

Çocuğunun ayrımcılığa uğradığını düşünüyorsa veya ayrımcılığa uğrayacak olursa bunu şikayet edebileceği mekanizmalardan haberdar mı ?: Hayır

Ayrımcılığı şikayet ettiğinde işe yaracağını düşünüyor mu?: İşe yarayacağını düşünmüyor

Şikayet mekanizmalarına dair anlatısı: Tabii kavga ediyorlar. Siz Çingenesiniz diyorlar; çocuklar okula gitmek istemiyor. Okulda geliyorlar ben gitmiyorum şöyle beni istemiyorlar. Allah'ım da öyle zorlarına gidiyor. Mesela öğretmenler Bununla ilgili bir şeyler ayrım ayrımcılığı yapıyorlar ama kimse dinlemiyorlar.

Bakımverenin hikayesine dair özgü bir anlatı: Kendi gençlik yıllarında eğitim hayatındaki ihtiyaçları için destek aldığını ifade eden anne, “Biz kızken okula giderken eşyalarımız hep İstanbul'dan gelirdi; ama şimdi çocuklarımıza herhangi bir destek gelmiyor,” diyor. Çocuklarının pandemi, deprem ve mevsimlik işçilik gibi birçok sorun nedeniyle hiç düzgün bir şekilde okula gidememiş olmasının üzüntüsünü yaşıyor. Depremden önce okulu seven çocukları, şimdi sanki bu sevgilerini yitirmiş gibi. Özellikle ihtiyaçlarının karşılanmaması, onların okul sevgisini azaltıyor. Diğer çocuklar, Dom çocuklarla oyun oynamıyor diye çocuklarının okula gitmek istediğini söylüyor.

Uwazi